Eğitim sistemimizde geleneksel olarak pazartesi günleri İstiklal Marşı ile başlayan ders haftası, cuma günü de yine İstiklal Marşı ile kapanıyor. Ancak, yerel gözlemlerimize göre Ardeşen’deki birçok okulda öğrenciler İstiklal Marşı’nı birlikte ve senkronize şekilde okuyamıyor.
Sorunun temelinde, öğrencilerin İstiklal Marşı’nı bir ses kaydına eşlik ederek okumaya çalışmaları yatıyor olabilir. Profesyonel olarak kaydedilen İstiklal Marşı, yardımcı olması amacıyla kullanılmasına rağmen öğrencilerin kayıttan gelen sese eşlik etmeye çalışması sırasında uyumsuzluk yaşanıyor. Bu nedenle, çocukların marşı sanki bilmediği veya doğru okuyamadığı izlenimi oluşuyor.
Çocukların, kayda ihtiyaç duymadan, kendi sesleriyle İstiklal Marşı’nı bağımsız olarak okuyabilmesi sorunun çözümü olabilir. Marşın kayıtsız şekilde, toplu bir ruhla söylenmesi, çocukların senkronize olmalarını kolaylaştırabilir.
Tabii burada ses kaydının verilmesinin nedeni çocukların İstiklal Marşı’nı “Unutmaları” ve marşa eşlik edememelerini önlemek ise, bu da sıkıntılı bir olay! Eğer öyleyse, bu durum Milli marşımız gibi sembolik bir değeri olan bir metnin bile öğrencilere doğru ve bağımsız bir şekilde öğretilememesi sorununu gündeme getiriyor.
